Met een klein budget naar IJsland

door Kim Linse
0 reacties

Het is gelukt! Suzana en ik kunnen onze vriendschap, 24 jaar, vieren in IJsland. Onze spaarpot, die we jarenlang vulden met 50 keiharde guldens (nu een digitale € 22,69), betaalt een vijfdaagse rondreis met Kras. De reis heet: Magisch IJsland & Het Noorderlicht en dat is precies wat we willen zien. We boeken voor een verblijf van 15-20 december, we schrijven het jaar 2017.

Blue Lagoon

Direct vanaf het vliegveld begint het schoolreisje. We gaan met de bus naar het zwembad. De Blue Lagoon is meer dan een zwembad; het is een aangelegde lagune gevuld met omhoog gepompt bronwater van 38 graden. Bibberend in ons badpak, het is min 3 buiten, laten we ons via het trappetje in het warme, zoute water zakken.

Op verschillende plekken in het ondiepe meer kun je aan een poolbar iets drinken. Dit doen we dan ook, en we schrikken spartelend achterover van de prijs: € 26,00 voor een biertje. Dit is mijn duurste biertje ooit, en ook het enige dat ik drink vandaag.

We waden door het water om te ontdekken wat er nog meer is. Overal staan grote kommen met crème-, klei- en moddermaskers. Voorzichtig proberen we de prijs van deze huidoppeppers te ontdekken. Dan komt er een dame voorbij die er zo een handje van pakt en enthousiast haar gezicht volsmeert. De maskers zitten inbegrepen bij de entreeprijs. We gaan ze allemaal proberen!

Hotel Klettur

Met zeiknat haar en warme wangen brengt de touringcar ons naar het Klettur hotel in Reykjavik. Ik heb nog nooit zo’n saai hotel gezien. Van buiten een witte betonnen doos, van binnen steriele rechthoekige ruimten. Nergens een schemerlampje, een bloemetje of een kaarsje. In deze hotelkamers slaap je in een driedelig pak en droom je van handelsverdragen.Het ontbreekt echter nergens aan. Alles wat je op een viersterren hotelkamer wenst is aanwezig, zelfs een strijkijzer, broekenhangers en een schoenlepel. En natuurlijk een goed gevulde minibar. Suzana haalt ‘m leeg en tovert dan 6 kleine flesjes wijn uit haar Sportbilly tas. ‘Dat had een collega me al verteld,’ zegt ze. ‘Het is hier niet te betalen!’

Ook het ontbijt de volgende morgen is een steriel opgemaakt buffet zonder enige decoratie. Waar wij voor de kleur een tomaatje zouden toevoegen, liggen hier de kale plakken kaas op 1 centimeter afstand nauwkeurig.

Saai. Of zullen we de nazaten van de Vikingen minimalistisch noemen?

Reykjavik

In en rond Reykjavik wonen 200.000 mensen, dat is tweederde van alle IJslanders. IJsland is het dunbevolktste land van de wereld. En het land met de sterkste mannen ter wereld. En met de minste criminaliteit. En het land met de meeste muziekgroepen, de meeste Coca-Coladrinkers en het hoogste aantal internetconnecties. Bovendien is het eiland bijna cashloos en zonder muggen.

We lopen rond in Reykjavik, door het kleurrijke, lieflijke stadscentrum, en brengen een bezoek aan de eigenzinnige Hallgrimskirkja. Het kerkgebouw is geïnspireerd op het gletsjerlandschap. Bij het interieur horen geen kerkelijke prullaria, noch enige aankleding.

We genieten een rondleiding door Harpa, het concertgebouw, IJslands trots. De typisch Scandinavische bouw, hoekig, stoer en robuust, is hier in glaswerk opgebouwd. Door het veranderlijke weer in IJsland is het gebouw de ene keer blauw, dan weer groen. Het lijkt daarmee op het dansende Noorderlicht. Niet voor niets is met dit gebouw een architectonische prijs gewonnen.

Dat wisselvallige weer waar IJsland bekend om staat, is ook de reden dat IJslanders van oudsher in elfen, trollen en geesten geloven. Wie anders zouden er debet zijn aan de aardbevingen, overstromingen, spuiende geisers en het onweer? Mythische elfenverhalen zijn onderdeel geworden van de toeristische attractie. In Reykjavik vind je een elfenschool, een elfentuin en zelfs een elfenwandeling.

In de avond wandelen we weer door deze sprookjesstad, omhoog kijkend, zoekend naar het Noorderlicht. Het licht is het best zichtbaar tussen 19.00 en 01.00 uur. Maar nu even niet.

Harpa

Natuurschoon Snaelfellsnes

Schiereiland Snaelfellsnes, Nationaal Park, staat ook nog op het Kras-programma. We vertrekken wederom in het donker, ook al is het al 09.00 uur. Het is in deze periode van het jaar sowieso alleen maar licht tussen 11.00 en 15.00 uur

We zien op Snaelfellsnes de mooiste zeekliffen, eeuwenoude gletsjers, watervallen en vulkanen. We maken een wandeling en zijn er stil van. Een foto zegt hier zeker meer dan 1000 woorden.

Op de terugweg bezoeken we het kleine, weinig interessante haaienmuseum en doen hier een plaspauze (als je hier al een enkele wc vindt, dan moet je er gebruik van maken). Daarna mogen we gedroogde walvis proeven. Komt niet op Lunia’s menukaart, in nog geen 100 jaar.  

In de avond gaan we weer op jacht naar het Noorderlicht. We moeten wat verder van de bebouwde kom en al haar kunstlicht kijken, adviseert onze Kras-gids Dorien. Dus dat doen we. Zeven kilometer gewandeld, nog geen schim van het Noorderlicht gezien.

Geisers en watervallen

Wat niet mag ontbreken aan een IJsland-rondreis is de Golden Circle-route. Enigszins vermoeid van onze nachtelijke zoektocht stappen we weer in de bus op weg naar Geysir, het heetwaterbronnengebied. Overal hoor je het borrelen en sissen. En het stinkt er naar zwavel, zeg maar gerust rotte eieren. Uit de actieve geiser Strokkur schiet om de paar minuten kokend water tot wel 20 meter de lucht in!  

De gids legt uit dat dit gebied waarschijnlijk 10.000 jaar geleden is ontstaan. Vooral de vele aardbevingen hebben invloed gehad op dit gebied. De aardkorst is er dun en daardoor ontstaan er openingen. In de diepte ontstaat waterdamp en omdat dat een groter volume heeft dan water, duwt de hete damp de oppervlakte als een soort deksel omhoog.

We gaan verder naar de ‘gouden waterval’ Gullfoss. Ons reisgezelschap is heel divers: een gezin met twee jongvolwassen dochters, een gezin met twee volwassen kinderen met aanhang, vier Aziatische zussen, twee singles, twee vriendinnen en vier koppels. Aangekomen bij de parkeerplaats voor de waterval is het glibberen over de weg ernaartoe. Bijna alle reisgenoten hebben de geadviseerde spikes onder hun schoenen gebonden. Suzana en ik moeten het zonder doen en zoeken houvast bij elkaar. Al dansend over het ijs komen we bij de waterval. Ik ben vooral onder de indruk van het bevroren deel van de waterval. Het is zo onrealistisch, sprookjesachtig. Een beetje Noorderlicht zou hier niet misstaan.

Wolken

Het weer slaat om. Dorien had er al voor gewaarschuwd en dus haasten we ons terug naar de bus. Een oudere dame uit ons gezelschap komt lelijk ten val op het ijs. Samen met de gids helpen we haar omhoog en brengen haar naar de bus. De schade lijkt zich te beperken tot een paar blauwe plekken en wat schrammen, maar de schrik zit erin.
In no-time heeft de mooie blauwe lucht plaats gemaakt voor een dik wolkenpak. Het begint ook alweer te schemeren. Door al die wolken lijkt onze kans om het Noorderlicht te zien nu definitief vergaan.

En dat wolkendek blijft. Gids Dorien neemt ons in de avond nog een keer mee in de bus, op zoek naar een opening in de witte wolkenzee. We krijgen een lesje scheikunde van Dorien; het Noorderlicht is eigenlijk een verzameling door de zon elektrisch geladen deeltjes die in onze atmosfeer botsen met zuurstofatomen en stikstofmoleculen waardoor er lichtdeeltjes worden gegenereerd.

Terwijl we verder naar het Noorden rijden raak ik in gesprek met Dorien. Ik ben onder de indruk van haar natuurkundige kennis. Maar ook van de manier waarop ze het groepsproces in de bus leidt. Hoe ze iedereen aandacht geeft en zorgt dat iedereen zich veilig voelt. Waarbij ze het grote gezin ook eens aanspreekt op het ‘claimen’ van de voorste rijen in de bus. Zodra deze gasten zich naar achter verplaatsen zie ik twee koppels blij verrast op de plekken voorin gaan zitten.
Daarnaast is ze altijd als eerste bij het ontbijt en daardoor ook bereikbaar voor degenen die haar niet ‘en public’ een vraag durven te stellen.
Ik vertel haar hoe leuk haar baan me lijkt. Ze zegt alleen maar: je zou er geschikt voor zijn en tipt me een goede opleiding tot reisleider.

We snappen hoe het Noorderlicht scheikundig in elkaar zit, al hebben we het niet mogen zien op deze reis. Het geeft niet. Ik heb een mooi idee voor de toekomst. Reisleider worden zie ik wél voor me.

We rijden terug naar het hotel, waar we onze laatste wijntjes uit de minibar drinken. Proost, op onze spaarpot.

You may also like

Laat een bericht achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.